از شایگان چه می توان آموخت – رامین جهانبگلو و مهدی خلجی

از شایگان چه می توان آموخت – رامین جهانبگلو و مهدی خلجی

https://mypersianbooks.files.wordpress.com/2019/02/raahak.com_..pdf

نوشته‌شده در مقاله‌هایِ گوناگون, داریوش شایگان | دیدگاهی بنویسید

فصلنامه آرمان – «بنیاد فرهنگی آرمان»

فصلنامه آرمان – «بنیاد فرهنگی آرمان»

«بنیاد فرهنگی آرمان» در اسفند ۱۳۹۴ (فوریه ۲۰۱۶ ) به همت دکتر ساموئل دیان، دکتر ناصر انقطاع، شادروان دکتر نصرت الله ضیایی، دکتر حسین حقیقی و دکتر مهدی سیاح زاده به عنوان یک نهاد غیر انتفاعی در لس آنجلس، ایالت کالیفرنیا، امریکا به ثبت رسیده، آغاز به فعالیت کرد.

بنیاد فرهنگی آرمان | در گستره فرهنگ و هنر ایران

فصلنامه آرمان
بنیادگذار: ساموئل دیان
مدیر مسئول: مهدی سیاح زاده
دبیر اجرایی فصلنامه و تارنما: شیریندخت دقیقیان

دانلود رایگان این فصلنامه

نوشته‌شده در مجله ها | دیدگاهی بنویسید

«این جزوه‌ی آموزشی لو نرفته است»: دستورالعمل جمهوری اسلامی برای «مخالف‌کُشی»

«این جزوه‌ی آموزشی لو نرفته است»: دستورالعمل جمهوری اسلامی برای «مخالف‌کُشی» – مجید محمدی

تصور کنید اگر قرار بود طراحان عملیات مختلف ماشین سرکوب «نظام» و سرتیم‌های تروریستی و آدمکش جمهوری اسلامی (اکبر خوشکوش و محمدرضا نقدی تا احمدی نژاد و قاسم سلیمانی) و‌ هادیان آنها (از فقهای شناخته شده‌ای مثل فلاحیان و درّی نجف آبادی تا مصباح و خوشوقت و قائد اعظم همه‌ی آنها: علی خامنه‌ای) برای نیروهای امنیتی تازه استخدام شده یا دولت‌های مخالف‌کُش دیگر دوره‌های آموزشی برقرار کنند محتوای کلاس‌های آنها چه می‌بود. آنها حتما به خام‌دستانی که در این کار تازه‌واردند (مثل قاتلان جمال خاشقجی) مجموعه‌ای از دستور و نسخه‌‌های بی‌بدیل ارائه می‌کردند.

این جزوه آموزشی باید تجربیات عملی تیم‌هایی را که قتل مخالفان و پیامدهایش را مدیریت و هدایت می‌کنند به رشته تحریر در آورد. در این دستورالعمل دوازده توصیه برای پرهیز از ناکامی‌ در انجام ماموریت، رسوایی و دردسرهای ناشی از کشتن مخالفان گردآوری شده است. این جزوه مخالفانی را هدف قرار می‌دهد که توسط نظام برای حذف انتخاب می‌شوند و نه آنها که در اعتراضات خیابانی حضور یافته و به تیر غیب سربازان گمنام «امام زمان» گرفتار می‌آیند.

https://mypersianbooks.files.wordpress.com/2019/01/jozvehje.pdf

نوشته‌شده در مقاله‌هایِ گوناگون | دیدگاهی بنویسید

“هنوز” – سروده: مهتاب قربانی

“هنوز” – سروده: مهتاب قربانی – نشر مهری – لندن – ۱۳۹۵

https://mypersianbooks.files.wordpress.com/2019/01/hanooz-mahtab-gorbani.pdf

نوشته‌شده در شعر | دیدگاهی بنویسید

نامه سرگشاده واسلاو هاول به گوستاو هوساک – مقدمه به قلم لادن برومند

نامه سرگشاده واسلاو هاول به گوستاو هوساک – مقدمه به قلم لادن برومند

” این وضع به کجا می‌رود؟ این نظامی که بر پایۀ ترس و دلسردی استوار شده، و آدمی را به سوراخی زندگی مادی خود می‌راند و دورویی و ظاهرسازی را چنان یک اصل اساسی ارتباط با جامعه، به او می‌آموزد، چه تأثیراتی بر مردم دارد؟ حال بی آنکه وسایل به کار گرفته شده و هزینۀ پرداختی به حساب آید، باید دید جامعه‌ای که تنها هدف رهبرانش، حفظ ظاهری نظم و اطاعت همگانی‌ است، به کجا خواهد رسید ؟  فهمیدن اینکه اوضاع کنونی به کجا می‌رود، چندان دشوار نیستاز میان رفتن تدریجی همۀ ارزش‌ها و هنجارهای اخلاقی، نابودی معیارهای شایستگی و کاهش اعتماد به ارزش‌هایی چون حقیقت، پایبندی به اصول، درستی، نوعدوستی، حیثیت و شرافت.”

مقدمه به قلم لادن برومند؛ هنگامی که واسلاو هاول نامه سرگشاده خود را به دبیر کل حزب کمونیست چکسلواکی منتشر کرد ٣٩ ساله بود و تا آن زمان در کشور خود و در جهان به عنوان یک چهرۀ ادبی شناخته می شد. در پی انتشار این نامه بود که هاول به عنوان یک مخالف فکری برجسته استبداد کمونیستی حاکم بر کشورش شهرت جهانی یافت.
واسلاو هاول در سال ١٩٣۶ در خانواده‌ای متمول و فرهنگ دوست به دنیا آمد. هاول هنگام استقرار استبداد کمونیستی ١٢ ساله بود. خانوادۀ هاول به اتهام بورژوا بودن شامل مصادرۀ اموال شدند و مجبور به کار در کارخانۀ خانوادگی شدند. هاول همچون همۀ فرزندان وابسته به طبقۀ بورژا قربانی سیستم گزینشی شد که او را به عنوان دشمن طبقاتی رژیم از حق تحصیل در دانشگاه، در رشته ادبیات و سینما که مورد علاقه اش بود، محروم کرده بود. پس از اتمام دورۀ دبیرستان هاول در یک آزمایشگاه شیمی به عنوان تکنیسین تعلیم می بیند و مشغول به کار می‌شود و همزمان شب ها به تحصیل ادامه می دهد تا موفق به اخذ مدرک تحصیلی لازم برای ورود به دانشگاه شود. و باز به دلیل خواستگاه اجتماعی اش اجازه ورود به آکادمی هنری پراگ یا دانشکده سینما نمی یابد، و ناچار به انتخاب رشته اقتصاد می شود.

پس از اتمام دوران سربازی، هاول که به تئاتر علاقمند بود به عنوان نورپرداز صحنه در تئاتر آ.ب.ث (ABC) مشغول به کار می شود. بین سال های ١٩۶٠-۶٨ هاول چند نمایشنامه می‌نویسد، اولین نمایشنامه او در سال ١٩۶٣ در تئاتر بالوستراد به صحنه می آید. او در عین حال برای امرار معاش در یک کارخانه آبجوسازی نیز کار می کند. در دوران بهار پراگ، هاول یکی از اعضای فعال کانون مستقل نویسندگان بود. فعالیت های او در دفاع از آزادی بیان و آزادی هنرمندان، موجب شد که در سال ١٩٧١ نمایشنامه های او ممنوع شوند. فعالیت های سیاسی هاول از سال ١٩٧۵ تا ١٩٧٩ عاقبت منجر به محکومیت او به زندان می شود و او از ١٩٧٩ تا ١٩٨۴ در زندان به سر می‌برد.

 هاول زمانی قلم به دست می‌گیرد و به گوستاو هوساک نامه می‌نویسد (آوریل ١٩٧۵) که مردم چکسلواکی تحت فشار یک نظام خفقان آور امید خود را به هرگونه امکان اصلاح و بهبود اوضاع از دست داده اند. یأس حاکم بر جو کشور وضعیت نگران کننده‌ای به وجود آورده است. نامه هاول یک رسالۀ فلسفی-اخلاقی-سیاسی عمیقی است که نه تنها ادعای مقامات حزب کمونیست مبنی بر استحکام  رژیم  و حمایت مردم از نظام را رد می کند، بلکه تحلیل ظریفی است از عواقب و آثار استفاده از رعب و وحشت به عنوان وسیلۀ حکومت در جامعه و برای تحکیم و تضمین ثبات نظام. این نامه تأملی است درخشان در تأثیر سیطرۀ ترس بر شکل گیری موازین اخلاقی جامعه و روابط متقابل شهروندان، رشد دروغ و کتمان و تظاهر به عنوان هنجارهای حاکم بر رفتار اجتماعی و بالاخره تأثیر ویرانگر این وضعیت بر تاریخ  و مسیر زندگی فرد که  در بستر تاریخ جامعه‌اش شکل می گیرد.

آشنایی با این “نامه – رساله” برای شهروندان ایرانی که بیش از سی سال تحت سیطرۀ نظامی مشابه، و حتی خشن تر از حکومت چکسلواکی، به سر برده اند، الزامی است.  طنز قضیه در اینجاست که تحلیل رئیس جمهور فقید چکسلواکی در مورد نظام کشورش بیش از مجموعۀ آیات و احادیث اسلامی، اسباب درک ماهیت جمهوری اسلامی را برای خواننده اش فراهم می کند.

واسلاو هاول بدون هیچ چشمداشتی اجازه ترجمه و نشر ” نامه سرگشاده به گوستاو هوساک” ، “قدرت بی قدرتان”، و “مفهوم منشور ٧٧” را به بنیاد عبدالرحمن برومند اعطاء نمود. پس از انتشار “نامه سرگشاده به گوستاو هوساک”، در سال آینده متن کامل دو رساله دیگر نیز به صورت الکترونیکی و چاپی منتشر و در اختیار عموم قرار خواهد گرفت.

یک سال پیش در چنین روزی یکی از درخشان ترین چهره های فکری، اخلاقی و سیاسی عصرما چشم از جهان فروبست. او در سال‌های زمامداریش، همواره پشتیبان مبارزان آزادیخواه بود که دربند و گرفتار بودند. از دست دادن هاول برای همۀ فعالان حقوق بشر ضایعه ای جبران ناشدنی است. امّا اندیشه و کارنامۀ زندگی او نسلی بعد از نسل دیگر را در راه آزادی و آزادگی آموزش داده و رهنمون خواهد شد.

بنیاد عبدالرحمن برومند خشنود است که امروز ١٨ دسامبر به مناسبت اوّلین سالگرد درگذشت واسلاو هاول، با ادای احترام به خاطرۀ او، ترجمۀ فارسی “نامه سرگشاده به گوستاو هوساک”  را در اختیار هموطنان عزیز بگذارد.

لادن برومند
واشنگتن، ١٨ دسامبر ٢٠١٢

https://mypersianbooks.files.wordpress.com/2019/01/havel2husak.pdf

نوشته‌شده در فلسفه, مقاله‌هایِ گوناگون, متون اساسی, کتاب‌های متفرقه, کتاب‌های علمی‌ - آموزشی, تاریخ | دیدگاهی بنویسید

در کوچه من، ستاره‌ای – اثر: آنا بلاندیانا

در کوچه من، ستاره‌ای – اثر: آنا بلاندیانا

«آنا بلاندیانا» از برجسته‌ترین شعرای رومانی، مجموعه شعر «وقایع کوچه من» را برای کودکان منتشرکرد. یکی از اشعار این کتاب «در کوچه من، ستاره‌ای»‌ بود که خشم چائوشسکو را برانگیخت.

https://mypersianbooks.files.wordpress.com/2019/01/ana-blandiana_a-star-in-my-streetz_final.pdf

نوشته‌شده در شعر | دیدگاهی بنویسید

اهریمن در تاریخ: کمونیسم، فاشیسم و درس‌هایی از قرن بیستم

اهریمن در تاریخ: کمونیسم، فاشیسم و درس‌هایی از قرن بیستم – نویسنده: ولادیمیر تیسماننو – مترجم: رامین پرهام

اهریمن در تاریخ تحلیلی جنجالی است از رابطه کمونیسم و فاشیسم. ولادیمیر تیسماننو، مولف کتاب، بر اساس تجربه‌های خود از زندگی در زیر سایه اقتدارگرایی کمونیستی، از شور و هیجان سیاسی، رادیکالیسم و آرمانگرایی اتوپیایی می‌گوید و پیامدهای فاجعه‌بار آنها در تجربه مهندسی اجتماعی در قرن بیستم. تیسماننو به شیوه ای درخشان کمونیسم و فاشیسم را در رقابت با یکدیگر تصویر و مقایسه می‌کند و نشان می‌دهد چگونه این دو نظام گاه همپوشانی دارند و گاه به نحوی شگفت به سیستم‌های مشابه در اقتدارگرایی می‌انجامند. او در کتاب خود جذابیت های ایدئولوژیک این جنبش های سیاسی رادیکال و انقلابی و بینش آنها از رهایی و انقلابیگری را بررسی می‌کند و به ارزش‌ها و انواع کاریزما در رهبران آنها می‌پردازد و جایگاه خشونت را در این نظام‌ها و در میراث برجامانده از آنها در سیاست معاصر روشن می‌کند.

تیسماننو در بررسی خود به بحث از آرای متفکرانی می‌پردازد که فهم ما را از جنبش‌های اقتدارگرایانه در دوره معاصر شکل داده اند؛ کسانی همچون هانا آرنت، ریمون آرون، آیزایا برلین، آلبر کامو، فرانسوا فوره، تونی جات، یان کرشاو، لشک کولاکوفسکی، ریچارد پایپس، و روبرت تاکر. کتاب، بنابرین، هم تحلیل نظری از فلسفه عملی مارکسیسم-لنینیسم و فاشیسم است و هم زندگینامه سیاسی چهره هایی معین و محور اصلی بحث اش عینیت یافتن اصول شریرانه نیهیلیستی برای منقاد ساختن آدمی است به بهانه رسیدن به اهداف ناب و خالص ساز. در نهایت، تیسماننو به این نتیجه می‌رسد که هیچ تعهد ایدئولوژیکی هر قدر هم که جذاب باشد نباید بر حرمت زندگی انسان چیره شود. بنابرین، هیچ حزبی، جنبشی یا رهبری حق ندارد به پیروان خود دیکته کند که زندگی خود را رها کنند و سعادتی اجباری را پذیرا شوند که معجزات دروغین وعده می‌دهد، بر بینشی متوهم استوار است و به نحوی رازآمیز رهبر و نظام را محور همه چیز قرار داده است.

https://mypersianbooks.files.wordpress.com/2018/12/ahriman-04.pdf

نوشته‌شده در فلسفه, تاریخ | دیدگاهی بنویسید